جلوه هايي از حقيقت وجودي نبي اکرم
(ص) در قرآن کريم
از عايشه پرسيدند: اخلاق پيامبر چگونه بود؟ پاسخ داد: ?خلق و خوي پيامبر(ص)، قرآن بود.? شخصيت جامع و چند بعدي پيامبر اسلام
و کمال و عظمت معرفتي، اخلاقي و وجودي آن بزرگوار، قرآن مجسم و ناطق است که به
عنوان نماد مطلق و تام ?انسان کامل? در ميان آدميان، حجت و الگويي ماندگار مي باشد.
اگر قرآن کريم، کلام تشريعي حضرت حق است، پيامبر اکرم (ص) کلمه الله الاعظم و
کلام تکويني خدا است. اگر قرآن کتابي است با حقايق جاودانه و هميشگي، پيامبر اکرم (ص)
نيز حقيقتي عيني و جاودانه است. اگر قرآن بطون و لايه هاي معنايي و مصداقي
عميق و گسترده اي دارد که تلاش براي کشف آن حقايق بايد استمرار داشته باشد،
پيامبر اکرم (ص) نيز ذخيره اي تمام نشدني و حقيقتي است عيني و انساني، که
شناخت ابعاد مختلف شخصيت ايشان و دستيابي به عمق سيره، سلوک و سنت آن حضرت به جهاد
و اجتهادي مستمر نيازمند است. اگر نياز بشريت به قرآن هرگز پايان نمي يابد و
تکامل علمي و اجتماعي انسان، نياز او را به حقايق قرآن کريم نه تنها کاهش
نمي دهد که روزافزون مي سازد، نياز انسان امروز و فردا به پيامبر
اکرم(ص) و درس ها و آموزه هاي ايشان پايان ناپذير است و اگر اسلام
خاتم اديان و قرآن خاتم کتب آسماني است، پيامبر اکرم (ص) خاتم النبياء و قله
رفيع کمال انساني است. او خليفه الله الاعظم و واسطه ابدي نزول فيض الهي است
که: ?و ما ارسلناک الا رحمه للعالمين?. قرآن کريم نسخه مکتوب حقيقت نور
محمدي (ص) است و پيامبر اکرم (ص) آينه تمام نماي صفات حسناي حق و نور مطلق خداوند
متعال بر عالم و آدم.
پيامبر اکرم (ص) به اميرالمؤمنين(ع) فرمود: علي! کسي جز تو و من خدا را نشناخت و
کسي جز خدا و تو مرا نشناخت و کسي جز خدا و من تو را نشناخت. شناخت و معرفت حضرت
حق- جل و علا- در حد اعلايي که براي غيرخدا ميسر است، جز براي کساني که در کانون
نور محمد (ص) و علي (ع) قرار دارند، امکان پذير نيست، چرا که اين معرفت و
شناخت معرفتي است شهودي و نه ذهني، معرفتي است متناسب با اوج کمال و تعالي
شناسنده، نه مدرسه اي و استدلالي. از آن سو نيز معرفت تام نبي (ص) و وحي (ع)
جز براي حضرت حق، براي کسي حاصل نمي شود، چرا که ديگران همه فروتر از اين دو
وجود مقدس- که نور واحدي از منشأ واحدند- مي باشند و دستيابي به معرفت
تام آنان برايشان مقدور نخواهد بود. حضرت حق در قرآن کريم فراوان درباره پيامبر
اکرم (ص) و معرفي ايشان سخن گفته است که براي آشنايي با جايگاه عظيم نبي اکرم
(ص) به اين آيات بايد مراجعه کرد: در قرآن کريم اطاعت خدا و پيامبر (ص) در کنار هم
مطرح و اطاعت از رسول خدا، همان اطاعت خدا شمرده شده است. آزار و ايذاء پيامبر
اکرم (ص) موجب عذاب دردناک و لعنت خداوند در دنيا و آخرت تلقي شده و دوستي
خداوند متعال مشروط به اطاعت از پيامبر اکرم (ص) گرديده است. خلق و خوي الهي
پيامبر اکرم و رحمت و عطوفت آن حضرت مايه انسجام و وحدت مسلمانان به شمار آمده و
با تعبير ?وانک لعلي خلق عظيم?، توصيف شده، تعبيري که تنها درباره
پيامبر به کار رفته است. پيامبر اکرم (ص) عامل رهايي و آزادي مردمان از زنجيرها و
بندهاي سخت معرفي شده است.
بندهايي که از سويي
خرافات و عادات زشت و از سوي ديگر ستمگران و سلطه جويان بر فکر و انديشه و
رفتار و حرکت تعالي جويانه انسان ها ايجاد کرده اند. او ?عبدخدا? معرفي شده است که با عبوديت و بندگي ذات حق، به
عالي ترين درجه عبوديت دست يافته و از همه تعلقات و وابستگي ها رها شده
است. گستره فيض و لطف نبي اکرم نه تنها همه مردمان و آدميان که عالميان را
شامل شده و آن حضرت به عنوان ?رحمه للعالمين? معرفي شده است.... اين توصيف ها گوشه اي از
معرفي پيامبر (ص) در قرآن است که مروري همراه با تأمل و درنگ در اين آيات و ديگر
آيات، مي تواند آفاق و ابعاد شخصيت الهي نبي اکرم (ص) را براي ما روشن
سازد.
علاوه بر اين، برخي سوره هاي قرآن کريم اساساً در شأن پيامبر اکرم (ص) است و
اين غير از سوره هايي است که به وجود مبارک آن حضرت تأويل شده است. ?يس? که قلب قرآن کريم است و سرچشمه هايي از معرفت و حکمت
از آن جاري است، به پيامبر اکرم (ص) منسوب است. سوره 47 قرآن کريم به نام نامي آن
بزرگوار نام نهاده شده است: "محمد" (ص)، علاوه براين سوره فتح، سوره
حجرات، سوره نجم، سوره مجادله، سوره تحريم، سوره قلم، سوره مزمل، سوره مدثر، سوره
بلد، سوره ضحي، سوره شرح (انشراح)، سوره تين، سوره علق، سوره قدر، سوره کوثر برخي
از سوره هايي است که ناظر به شأن و جايگاه عظيم و مرتبه رفيع آن حضرت در
پيشگاه خداوند متعال است. هر کدام از اين سوره ها و آيات نوراني آن، مالامال
از حرمت و لطفي است که خالق متعال براي اين برترين بنده مقرب خود قائل است.
